18. ملاقات و زيارت برادران سبب گسترش و بارورى عقل است ، اگر چه كم و
اندك باشد.
(مسند الامام الجواد ، ص 242)
19. كسى كه فرمان هواى نفس خويش برد ، آرزوى دشمنش را برآورد.
(مسند الامام الجواد ، ص 243)
20. اعتماد به خداوند بهاى هر چيز گرانبها و نردبان هر امر بلند مرتبهاى است.
(مسند الامام الجواد ، ص 244)
21. چگونه ضايع مىشود كسى كه خدا عهدهدار و سرپرست اوست ، چگونه فرار مىكند
كسى كه خدا جوينده اوست ، و كسى كه توجهش به غير خدا جلب گردد ، خداوند او را
به همان شخص واگذار نمايد.
(مسند الامام الجواد ، ص 243)
22. كسى كه محل ورود را نشناسد ، از يافتن محل خروج درمانده گردد.
(مسند الامام الجواد ، ص 243)
23. اگر آرام حركت كنيد ، به مقصود دست يابيد يا به آن نزديك مىشويد.
(مسند الامام الجواد ، ص 243)
24. نعمتى كه براى آن شكرگزارى نشود ، مانند گناهى است كه آمرزيده نگردد.
(مسند الامام الجواد ، ص 243)
25.كسى كه سازش و مدارا با مردم را رها كند ، ناراحتى به او روى مىآورد.
(مسند الامام الجواد ، ص 243)
26. كسى كه بدون علم و دانش كار كند ، خراب كاريش بيشتر از اصلاحش خواهد
شد.
(مسند الامام الجواد ، ص 244)
27. چون قضاى الهى فرود آيد ، عرصه بر آدمى تنگ آيد.
(مسند الامام الجواد ،ص 244)
28. روزگار و گذشت زمان ، پرده از رازهاى نهفته برمىدارد.
(مسند الامام الجواد ، ص 245)
29. به مقدار ترس احتياط كنيد.
(مسند الامام الجواد ، ص 245)
30 . در ظاهر دوست خدا و در باطن دشمن او مباش.
(مسند الامام الجواد ، ص 245)
31. چهار چيز يارى دهنده انسان در كار است : سلامت ، بىنيازى ، دانش و
توفيق.
(مسند الامام الجواد ، ص 246)
32. كسى كه آگاه به ظلم است و كسى كه كمك كننده بر ظلم است و كسى كه راضى
به ظلم است ، هر سه شريكند.
(مسند الامام الجواد ، ص 247)
33. مرگ آدمى به سبب گناهان ، بيشتر است از مرگش به واسطه اجل ، و زندگى
و ادامه حياتش به سبب نيكوكارى ، بيشتر است از حياتش به واسطه عمر طبيعى.
(مسند الامام الجواد ، ص 248)
34. سه خصلت دوستى را جلب مىكند : انصاف ، همراهى و همدلى در هنگام سختى و
ناملايمات ، پاك دلى و خيرخواهى نسبت به ديگران.
(مسند الامام الجواد ، ص 248)